از مجموعهء سه پله تا شکوه

به خو گرفتنگاه ِ عمر

 

به خوگرفتنگاه ِ عمر

اندوه را ببين

که پاورچين پاورچين، پير و عصا زن

از کوچهء ما می گذرد

و بر رهگذارش

                خاره سنگ های ِ کهن

                                  مويه می کنند...

 

بر فرش ِ کوچه

ستاره هامان را ببين

که لابلای ِ گـِل و لای

می درخشند و تيلهء کودکان ِ ولگردند...

 

بر کتاب ِ دست هايم ببين

که راه ها، همه، از بهمنگاه و گردنه گذشته اند

و به سوی ِ بيشه زاری می روند

که در عطر ِ گل ِ زرد

                    غروب کرده است.

 

تصويرهای ِ پريشانم را

در آينه ای تماشا کن

                   که بر ديوار ِ خرسندی آويخته ای

و کودکان هراسيده را

                   بذر ِ لبخندی هديه کن

تا از اجتماع ِ مردان ِ توطئه

با غرور و سربلندی بگذرند.

 

تصويرهای ِ پريشان ِ مرا

در قابی از اعتماد بياويز

تا ديوارهای ِ کوچه فرو ريزند

و اندوه ِ پير

          لـَختی بياسايد.

 

بيا... بيا...

عصايم را ببين

که بر سر ِ رف گـُل می کند،

کفش هايم را تماشا کن

ـ که مثل لبخندی ـ

به سوی لحظهء آسودگی گشوده اند،

و ستاره هايم را ببين

که در قـُلک فرزندانمان

به صبحگاه می رسند.

                                     1367   

 

از ميان شعرهای

اسماعيل نوری علا

خانه:

فارسی   ـ    انگليسی

تماس:

esmail@nooriala.com

Fax: 509-352-9630

پويشگران