از مجموعهء سه پله تا شکوه

بر جزيره ايستاده ای

 

بر جزيره ايستاده ای

و بر گرداگردت ستارگان بر آب می افتند،

بر جزيره ايستاده ای

و بادبان هايت در حريق ِ غروب شِـکوه می کنند،

بر جزيره ايستاده ای

و پيامت

       در آرزوی نسيمی

                        دل دل می زند.

 

من آن سوی ِ اين دريايم

 چسبيده به قاره ای که طعم وحشی ِ حسرت دارد

و با جزيرهء تو

تنها به های و هوئی دل خوش کرده ام،

در نسيم چنگ می زنم

و نشاط زلالش را برای تو می فرستم،

بر آسمانت ترانه ای می نويسم

که طعم ِ طلوع ِ ستارگان دارد،

و بادبان هايم

_ اين سپيدجامگان ِ به خون ِ غروب نشسته ـ

بر شانه های ِ دريائی ام تکان می خورند.

 

بر جزيره ايستاده ای

هراسان از اينکه

بی کرانگی ِ دريا

و گشودگی ِ وحشی ِ خاک

ترا از خود بگيرد،

بر جزيره ايستاده ای

و سفر

رؤيای ِ دور دستی ست

که اعتمادت را بر نمی انگيزد.

 

من اين سوی ِ آب هايم

چنگ در چنگ ِ خاکی

                    که تا کوه و دشت می رود

و دره و باتلاق و گنداب

                    همه از آن ِ اوست.

 

من اينجايم

دستت را دراز کن

و نسيم را از دهانم بگير.

                                     1367   

 

از ميان شعرهای

اسماعيل نوری علا

خانه:

فارسی   ـ    انگليسی

تماس:

esmail@nooriala.com

Fax: 509-352-9630

پويشگران