از مجموعهء سه پله تا شکوه

حيوان شکفت و گل شد

حيوان شکفت و گل شد

گل را نچيدی، بوئيدی.

 

گلدان هزار تکه شد و تکه ها نشست

                      چون گرد، بر سپيدی موها و دست ها

و سير اين تکامل طولانی

در لحظهء بلوغ

در ساعت غروب

به ميعادگاه منتظر ما رسيد.

 

بنگر قوافل رؤيا را

کز چشم ها به سوی تو می آيند

و طالع خجستهء آزادی

            نصف النهار پيشانی را

                              بر می شکافد و می تابد.

 

در ساعت غروب، به اعصار کهنه برگشتم

وقتی جوان و جاهل

          از کوچه های تنگ و شب زده رد می شدم

و دست هايم پر بود

               از کتاب و

                     جزوه و

                           وحشت...

 

در ساعت غروب

       از مرز پيرترين خانه های شهر گذشتم

و رستن ِ سپيد موهايم را

بر مزرع شقيقه تماشا کردم.

 

توايستاده بودی

بر قلهء تفاهم و ادراک

و دره ها و رودخانه ها را می غلطاندی.

 

تو قله بودی

با ابر و ماه و خورشيدت

با آسمان و تکه ای از سرخوشی.

 

در ساعت غروب

بر اوجگاه ِ قلهء شبگير

ديدم که آسمان

          سرشارتر ترانهء آبی را

                                 می خواند

و ابرها

    از لابلای خط درهم پيشانی

              آرام و بی مخاطره رد می شوند.

***

حيوان شکفت و گل شد

امشب

    وقتی نسيم

           از دشت های بارانی

                               رد می شود

يک شيشه عطر گل

                   برای تو

                        پر می کند.

                                                          1365

 

 

از ميان شعرهای

اسماعيل نوری علا

خانه:

فارسی   ـ    انگليسی

تماس:

esmail@nooriala.com

Fax: 509-352-9630

پويشگران

پويشگران