|
اساسنامه مرکز اسناد و مطالعات زنان ايران
فکر ايجاد اين مرکز به علت وجود چند کمبود تاريخی و بنا بر ضرورت پيدا کردن راه حلی برای اين کمبودها به وجود آمده است: 1- تحقيقات و مطالعاتی که تا کنون درباره آثار و نوشته های زنان ايرانی به عمل آمده است نشان می دهد که در طول تاريخ ايران بسياری از نوشته ها و کتب زنان گم و يا نابود شده است. دلايل گم شدن اين آثار صرفا فقدان صنعت چاپ، نبودن امکان حفظ اسناد و دلايلی شبيه اين ها که برای مردان هم وجود داشته نبوده است. آثار اين زنان صرفا به دليل تسلط تعصب و تبعيض های مردسالارانه که بر جامعه ما حاکم بوده ناپديد شده است. 2- در حال حاضر نيز، با وجود امکان چاپ آثار زنان، و با وجود دهها کتابخانه و مرکز اسناد عمومی در ايران و خارج از ايران باز هم خطر از بين رفتن آثار زنان و يا حذف نام آنها از تاريخ ادبی، هنری، و اجتماعی ما وجود دارد. 3- خطر گم شدن و يا حذف آثار زنان خارج از کشور، البته بيشتر است چرا که کتاب های منتشر شده در خارج از ايران، بويژه اگر رنگ و بويي فمينيستی داشته باشند، و يا بسياری از عکس ها، ويدئوها و نوارهای مربوط به زنان اجازه ورود به ايران را ندارند و امکان نابودی اين آثار که می توانند جزو گنجينه های ملی ما باشند، زياد است. براساس اين واقعيات است که مرکز اسناد و مطالعات زنان ايرانی با اهداف زير به وجود آمده است: الف- جمع آوری و حفظ و نگاهداری آثار زنان (کتاب، عکس، سند، ويدئوی سخنرانی، ويدئوی رقص، موزيک، نمايش، و هر نوع اثر خلق شده به وسيله ی زنان) بدون داشتن تعصب نسبت به نوع انديشه، مذهب، سليقه و مرام مطرح شده در آنها. ب- قراردادن رونوشت و يا کپی اين آثار و اسناد در اختيار محققينی که می خواهند در ارتباط با مسايل مربوط به زنان کار کنند. موسس و مسئول مرکز اسناد و مطالعات زنان ايرانی شکوه ميرزادگی
|
