============
=====================================================================
شکوه ميرزادگی
از نگاه يک زن
جمعه 23 دی ماه 1384 ـ برابر 13 ژانويه 2006
|
مغز جنبش زنان آمريکا «رزا ارنستين» را مغز جنبش زنان آمريکا می دانند؛ او کسی است که برای اولين بار تساوی زنان را در مالکيت اموال و حضانت فرزندان از مجلس قانون گذاری آمريکا طلب کرد و پس از چند سال تلاش موفق شد تا در سال 1848، يعنی حدود صد و پنجاه و هشت سال پيش، اين خواست ها را قانونی کند. او همچنين در سال 1850 اولين کنوانسيون ملی حقوق زنان آمريکا را تشکيل داد و در اين کار با زنان بزرگی چون سوزان آنتونی و لوکرشيا مات همراه شد. ارنستين دختر يک حاخام يهودی بود که در لهستان در ژانويه 1810 بدنيا آمد؛ در شانزده سالگی مادرش را از دست داد و در هفده سالگی، وقتی پدرش ازدواج کرد، عليه او شورش کرده و خانه را ترک کرد. او پس از سفر به يکی دو شهر اروپايي به انگلستان رفت و در آنجا اقامت گزيد. در آنجا با «رابرت آون»، اصلاح طلب يهودی، آشنا شد و به سلک پيروان او در آمد. در 1832 با يکی ديگر از پيروان آون، که غير يهودی بود، آشنا شد و با او ازدواج کرد و در بيست و شش سالگی همراه شوهرش به آمريکا مهاجرت کرد. «رز»، که به عنوان يکی از رهبران افراطی جنبش فمنيسم شناخته می شود، از اولين معترضين به اصلاحيه های چهاردهم و پانزدهم قانون اساسی آمريکا بود، که آزادی سياهپوستان را تضمين می کرد اما حق رأی زنان را به رسميت نمی شناخت. او هر کاری را که شروع می کرد تا به رسيدن به نتيجه ادامه می داد. وقتی مجلس قانونگذاری ايالت «وايومينگ» برای اولين بار در آمريکا حق رأی زنان را به رسميت شناخت همه می دانستند که اين پيروزی بزرگ نتيجه تلاش های او است.
زن سازنده فيلم جنگی به فستيوال فجر می رود امسال جشنواره فيلم فجر، که از بيستم دی ماه در تهران برگزار می شود، سه فيلمساز زن هم دارد؛ خانم ها تهمينه ميلانی برای فيلم «آتش بس»، پوران درخشنده برای «رويای خيس»، و انسيه شاه حسينی برای «شب بخير، فرمانده». است. گويا اولین و دومین فيلم ها در ارتباط با مسايل ازدواج و طلاق و مسايل نوجوانان ساخته شده اند و سومین آنها، يعنی فيلم انسيه شاه حسينی، در ارتباط با جنگ ايران و عراق است. خانم شاه حسينی قبلا فيلم «غروب شد، بيا» را ساخته است؛ فيلمی درباره رابطه بين يک زن و يک مرد که گويا پايان بندی آن به عنوان پيامی ضد زن (پناه بردن يک زن به يک مرد بدون عشق) مورد بحث های گوناگون قرار گرفته است. البته ايشان در مصاحبه ای گفته اند: «ارتباط زن و مرد می تواند وجوه ديگری هم داشته باشد و همه اش عشق و عاشقی نيست.» حالا خانم شاه حسينی با فيلم جنگی اش وارد فستيوال فجر می شود. بهر حال، پاسخ اين پرسش را که چرا، پس از اين همه سال، دوباره فيلمی در ارتباط با جنگ ساخته شده، آن هم به دست يک زن، و چرا آن را به فستيوال کشانده اند، بر عهده کسانی است که آن را ديده اند.
مهمترين خبرهای مربوط به زنان در ايران شورای فرهنگی ـ اجتماعی زنان اخيرا آماری را منتشر کرده که جالب است. اين آمار از 4805 خبر و مطلب مربوط به زنان و از 31 روزنامه که در سطح کشور منتشر می شوند به دست آمده است. اين آمار نشان می دهد که اخبار زنان در مطبوعات مرتب در حال افزايش است. در پرداختن به جزييات اين آمار متوجه می شويم که خبرهای مربوط به «آسيب های اجتماعی» در رده بالاترين خبرهای مربوط به زنان (بيش از 22 در صد) است. در مرحله بعدی خبرهای فرهنگی، با رقم بالای بيست درصد، قرار دارند. و خبرهای مربوط به مسائل ديگر خيلی کم است. مثلا خبرهای ورزشی بالای شش درصد، سياسی بالای چهار درصد و علمی و پژوهشی بالای سه درصد و آموزشی بالای دو درصد و قضايي بالای يک درصد است. بخصوص موضوع وقتی بسيار دردناک می شود که می بينيم آسيب های اجتماعی بصورت زير طبق بندی شده اند: 1) خشونت و مزاحمت، 2) فرار و تن فروشی، 3) اعتياد، و 4) خودکشی. راستی بد نيست اين را هم بگوييم که مهمترين خبرهای سياسی در اين آمار مربوط می شود به حرکات و سکنات خانم ها فاطمه آليا و عشرت شايق.
زنان افغانی و هجوم به دانشگاه ها اين روزها در افغانستان برای امتحانات ورودی به دانشگاه ها و مدارس عالی هنگامه ای برپا است. می گويند بيش از چهل هزار نفر در اين امتحانات شرکت کرده اند که اين رقم در افغانستان رقم بالايي است. اما نکته مهم در اين ماجرا حضور زنان افغانی است که، با حجاب و بی حجاب، هجوم برده اند تا از کنکور بگذرند و به دانشگاه بروند؛ که، به قول دوستی از افغانستان: «برای بسياری از آنها اين اولين قدم اجتماعی است.» البته دانشگاه ها برای همه ی متقاضيان جا نخواهند داشت و تنها دوازده هزار و پانصد نفر شانس رفتن به مراکز آموزشی را دارند که معلوم نيست چنددرصدشان زن خواهند بود. خانم آمنه افضلی، يکی از وزرای زن افغانستان که عهده دار امور وزارت جوانان است، وعده داده اند که برای کسانی که پشت کنکور خواهند ماند، امکانات شغلی و آموزشی در نظر گرفته شده است. به اين ترتيب بايد منتظر بود که به زودی چهره های بيشتری از زنان در کوچه و خيابان و دانشگاه و ادارات افغانستان حضور يابند و به متعصبينی که هنوز حضور زنان را در افغانستان برنمی تابند اعلام کنند که: «ما هم هستيم، چه شما بخواهيد و چه نخواهيد.»
گزارش سازمان عفو بين الملل و زنان ايران سازمان عفو بين الملل گزارشی از وضعيت حقوق بشر در ايران سال 2005 انتشار داده که بسيار مفصل است. در اين گزارش چندين مورد از نقض حقوق بشر در ارتباط با زنان نيز وجود دارد؛ مثل: وجود تبعيض عليه زنان در سيستم قضايي ايران، بخشوده شدن کسانی که جرايمی در ارتباط با زنان داشته اند، عدم تساوی حقوق زنان در ارتباط با ارث، عدم پيوستن ايران به ميثاق بين المللی حذف کليه اشکال تبعيض عليه زنان. و آن بخش ديگر تبعيض عليه زنان، همچون به شوهر دادن دختران نابالغ، نداشتن حق قيموميت مادران، مجاز بودن چندهمسری مردان، نداشتن آزادی پوشش برای زنان، و ده ها حق ديگری که به آنها صريحاً اشاره نشده همگی در همان ميثاق بين المللی حذف کليه اشکال تبعيض عليه زنان وجود دارد. و اين همان ميثاقی است که شورای نگهبان سينه سپر کرد و با افتخار تمام اعلام داشت: «اين ميثاق اسلامی نيست و نبايد تصويب شود.» يعنی که: « تا ما هستيم هيچ تبعيضی عليه زنان حذف نخواهد شد.»
|
