سرکار خانم شيرين عبادی
اعلام نام شما بنام برنده‌ی جايزه‌ی صلح نوبل برای همه‌ی دوستداران ايران و آزادی آن حادثه‌ای شيرين بود و در اين راستا ما نيز بلافاصله در بيانيه‌ای اهميت ويژه‌ی آن را متذکر شده و آرزو کرديم که شما بر امواج آرزوهای فرو خفته‌ی ملت ما کشتی طوفان زده‌ی آزادی و حقوق بشر در ايران را به ساحل نجات رهنمون شويد.
اما اينکه شما در فاصله‌ی دريافت آن جايزه تا به امروز چه کرده‌ايد موضوع بحث نامه‌ی کنونی ما به شما نيست. ما دانسته‌ايم که ندارد. اما اکنون به خاطر وضعيت خطيری که زندانيان سياسی ايران و به خصوص آقای اکبر گنجی با آن دست بگريبان است لازم می‌بينيم نکته‌ای را با شما در ميان بگذاريم: شما نمی‌توانيد مقام وکالتی را، که از لحاظ حرفه‌ای داريد، از جايگاه رفيع خود بعنوان برنده‌ی جايزه‌ی نوبل صلح منفک کنيد. يعنی، شما ـ چه بخواهيد و چه نه ـ ديگر تنها يک وکيل ساده‌ی متهمان دادگستری ايران نيستيد و اعطای جايزه‌ی نوبل اعتباری دو چندان را برای شما فراهم ساخته است که می‌توانيد و بايد آن را در جهت کارا کردن مدافعاتتان از موکلينی که به ناحق و فقط به لحاظ بيان عقايد خود به زندان افتاده‌اند بکار بريد. برخورد شما با پرونده‌ی اينگونه موکلين ـ که اغلب خود شما خيرخواهانه و داوطلبانه وکالتشان را بر عهده گرفته‌ايد ـ نمی‌تواند برخورد معمولی و حرفه‌ای يک وکيل با وضعيت موکل خود باشد. در آنجا که بر چشمان فرشته‌ی عدالت چشم بند بی‌طرفی وجود ندارد صرفاً حرفه‌ای عمل کردن ـ آن هم از جانب يک برنده‌ی جايزه صلح نوبل ـ بی‌شک خلاف مصالح خردپسند است.
اکنون اکبر گنجی، در سلول تنهايی خود، با مرگی تدريجی سرگرم است. او ترجيح داده است که بر سر عقايد خود تا هر کجا که پيش‌ايد بايستد، و ولی فقيه نيز بر آن سر است که او را به گور بکشاند و شرش را از سر خود کم کند. بدينسان اکنون بجايی رسيده‌ايم که ديگر فرصت بندبازی‌های حقوقی و قانونی (آن هم در محدوده‌ی سرزمينی که در آن هيچ مطالبه‌ی عدالت خواهانه‌ای جواب نمی‌گيرد) به سرآمده و تنها اقدامی اساسی می‌تواند جان اين نويسنده‌ی ارجمند و سلحشور را نجات دهد.
ما، بعنوان دو ايرانی معتقد به دموکراسی و حقوق بشر و کوشنده در راه تحقق آن، از شما بانوی بزرگوار تقاضا می‌کنيم که بيش از اين به وضعيت خطيری که برای موکل شما پيش آمده بيانديشيد و بياد آوريد که تنها شما قادريد تا از موکل خود در صحنه‌های بين‌المللی دفاع کرده و پرونده‌ی او را در مراجع حقوقی بين المللی مطرح سازيد. بياييد و برای اولين بار شما کسی باشيد که پرونده‌ای را به دليل نقض حقوق بشر از محدوده‌های بومی به عدالت خانه‌های جهانی می‌کشانيد. يقيناً اقدام شما نه تنها ماجرای اکبر گنجی را از بن بست جانکاه کنونی بيرون خواهد کشيد که، در عين حال، سابقه‌ی خجسته‌ای خواهد بود در زمينه‌ی عدالت خواهی بين المللی.
ما مشفقانه آرزومنديم که چنين شود و ما نخستين بانوی ايرانی برگزيده شده برای دريافت جايزه‌ی صلح نوبل را ببينيم که در اندازه‌های واقعی مقام بلند بين المللی خود ظاهر شده و، با اقدامی مؤثر و چشم گير، مورد بارزی از نقض حقوق بشر و سرکوب بيان آزاد را در پيش چشم همه‌ی جهانيان بنمايش در آورده است.

با تقديم بهترين درودها
چهاردهم تيرماه ١٣٨٤ – پنجم جولای ٢٠٠٥

شکوه ميرزادگی – اسماعيل نوری علا

پس از نگارش: ما از همه‌ی کسانی که در اين تقاضا با ما همراهند خواهش می‌کنيم که نام شريف خود را از طريق آدرس زير به اين نامه اضافه کنند:

kaargaah@yahoo.com


ما امضا کنندگان زير با پيشنهاد آمده در نامه بالا موافقيم (اين امضاء ها ادامه دارد):

اسفنديار منفرد زاده - سوئد
علی امينی -آلمان
محمودرضا زارع -کانادا
دکتر امير توصيف -آمريکا
دکتر توران احمدی نيا -آمريکا
ستاره کافی -کانادا